เธอ ผู้มีรอยยิ้มสดใส รอยยิ้มนั้นทำให้ชีวิตของฉันสว่างไสวแม้ในยามอาทิตย์สาดส่อง

เธอ ผู้มีแววตาอ่อนโยน แววตานั้นทำให้ฉันคลายความก้าวร้าวจากก้นบึ้งของจิตใจ

เธอ ผู้มีเสียงอันไพเราะ เสียงนั้นกล่อมเกลาจิตใจฉันให้เคลิ้มไหวทุกครั้งที่เธอเอ่ยถ้อยคำ

เธอ ผู้มีรักอันเปี่ยมล้นในหัวใจ รักนั้นเธอเคยมอบให้ฉัน ฉันยังคงจดจำมันได้เสมอ

แม้วันนี้ เธอเดินจากชีวิตฉันไปแล้ว พร้อมด้วยความรักที่เคยมอบให้ฉันได้ลิ้มรส

แต่ภาพของเธอ ยังคงตราตรึงในดวงตาและดวงใจของฉัน

ฉันขอวาดภาพเธออีกครั้ง

วาดด้วยความคิดถึง

แน่ล่ะ เมื่อเธอได้มองภาพนี้ เธอคงคิดว่านั่นไม่เหมือนเธอเลยสักนิด

จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร เพราะแม้ว่าเป็นภาพถ่ายที่ดีที่สุดก็ไม่อาจเทียบเท่าความน่ารักของเธอตัวจริง

ฉันคงจะวาดภาพของเธอต่อไปอีกหลายภาพ โปรดอภัยฉันด้วย

เพราะแม้เราไม่อาจเป็นเหมือนเดิม

แต่ฉันยังคงรักเธอ

(เทคนิค : วาดด้วย 2B pencil brush ในโปรแกรม MyPaint 0.7.1 +Ubuntu Jaunty 9.04 x64)

(ปล. ท่านที่แอดไว้โปรดกด F5 หรือ refresh เพราะผมเพิ่งปรับขนาดฟ้อนท์และเนื้อที่แสดงข้อความของบล็อกใหม่ รูปนี้จะขยายพอดีขอบเอ็นทรี่ทั้งสองด้านครับ)